Zübeyde GÖKBULUT


NEŞET ERTAŞ' ın DİLİNDEN

Çınar Kırşehir Gazetesi Köşe Yazarı


Ölümünün dokuzuncu yıl dönümünde rahmet ve minnetle anıyorum.
(1938 - 2012 )

Sevdalıydım Bozkırımın düzüne
Meyletmedim yad, yabanın sözüne
Kişi sadık kalır ise özüne
Çok yol alır düğümleri çözerek...

Ham meyve mîsali başladı hayat
Çileyle yoğruldum dertlerim kat kat
İsyanım dağları delerdi, fakat
Koruk bala döndü sırlar sezerek...

Dolaştım cihanı, çağladım, durdum
Kazandığım gönül benim tek yurdum
Her diyarda ayrı kapıyı vurdum
Yürekten yüreğe ballar süzerek...

Hakk sevdiği kula verirmiş çile
Yükledim derdimi, kaleme, dile
Bir de bu Garip'ten dinleyin hele
Buldum ilacımı bozlak dizerek...

Öfkesini yener insanın merdi
Sazımın karnına doldurdum, derdi
Deli gönlüm böyle murada erdi
Etmedim şikâyet bir gün bezerek...

Sizi de beni de yaratan ALLAH
Ancak sevgi ile bulunur felah
Kim kimin kölesi, kimler padişah?
Menzile varılmaz insan üzerek...

Abdalı, garibi ol/maz bellemen
Aklı sılasında kalmaz bellemen
Gurbete gideni gelmez bellemen
İşte geldim omuzlarda yüzerek...

Gerçek mekânımda daldım uykuya
Selâm olsun benden güneşe, aya
Bir GARİP neferdim ben bu davaya
Anmayın adımı küskün, kızarak...